توسط : از نگاه خوانندگان «وقت سینما»/ علی جعفری: یکی از دشوارترین کارها در ادامه دادن یک مجموعه قدیمی، معرفی دوباره شخصیتی است که مخاطب سال‌ها او را با چهره و صدای یک بازیگر مشخص به یاد آورده است. «کارآگاه علوی» برای مخاطبان قدیمی، پیش از هر چیز با احمد نجفی شناخته می‌شود و همین مسئله می‌توانست ورود یک بازیگر تازه به این نقش را با چالش جدی مواجه کند. با این حال، فصل سوم با یک تمهید داستانی قابل توجه، این تغییر را به بخشی از قصه تبدیل کرده است.
در فصل جدید سریال «کارآگاه علوی»، بهنام تشکر در نقش برادرزاده کارآگاه علوی وارد داستان شده است. کارآگاه علوی پیشین بازنشسته شده و زندگی تازه‌ای را به عنوان کتابفروش دنبال می‌کند و برادرزاده او جای خالی‌اش را در میدان پرونده‌های جنایی پر می‌کند. بنابراین مخاطب با شخصیتی روبه‌رو نیست که ناگهان جای شخصیت قبلی را گرفته باشد، بلکه با ادامه یک خانواده و یک مسیر حرفه‌ای مواجه است.
این طراحی، امکان مهمی را برای سریال ایجاد کرده است؛ حفظ خاطره شخصیت قبلی بدون این‌که شخصیت تازه مجبور باشد همان کاراکتر را تقلید کند. بهنام تشکر نیز به نظر می‌رسد از همین فرصت استفاده کرده است. او تلاش نمی‌کند لحن، رفتار یا بازی احمد نجفی را بازتولید کند و در نتیجه، کارآگاه علوی جدید هویت مستقلی پیدا می‌کند.
این استقلال برای ادامه مجموعه اهمیت زیادی دارد. اگر قرار بود تشکر صرفاً نسخه‌ای جوان‌تر از کارآگاه علوی قبلی باشد، مقایسه میان دو بازیگر دائماً به ضرر شخصیت جدید تمام می‌شد، اما وقتی شخصیت جدید ویژگی‌های خودش را دارد، مخاطب به تدریج فرصت پیدا می‌کند که او را مستقل از خاطره گذشته بپذیرد.
انتخاب بهنام تشکر از نظر ظاهری نیز به شخصیت کمک کرده است. قد بلند، استایل و شمایل او در کنار صدای خاصش، تصویری جدی و قابل تشخیص از کارآگاه جدید ساخته است. صدای بازیگر به‌خصوص در چنین نقشی اهمیت دارد، زیرا کارآگاه باید در بسیاری از موقعیت‌ها اقتدار و تسلط خود را تنها از طریق دیالوگ و لحن منتقل کند.
اما شاید مهم‌تر از این ویژگی‌ها، توانایی بازیگر در ایجاد ارتباط با مخاطب باشد. کارآگاه نباید صرفاً یک مأمور حل پرونده باشد، مخاطب باید بتواند او را دنبال کند و برای رسیدن به نتیجه، همراهش شود. حضور تشکر در فصل تازه این امکان را فراهم کرده است که شخصیت قدیمی با ویژگی‌های تازه‌ای بازتعریف شود.
در سوی دیگر، احمد نجفی نیز با حضور خود به این انتقال نسل کمک می‌کند. دیدن بازیگری که سال‌ها با عنوان کارآگاه علوی شناخته شده است، این بار در نقش عموی کارآگاه جدید، یک حس نوستالژیک طبیعی ایجاد می‌کند. این حضور به مخاطب قدیمی یادآوری می‌کند که شخصیت جدید از دل همان جهان داستانی آمده است.
در واقع، رابطه میان این دو شخصیت یکی از تمهیدات جذاب فصل تازه است. کارآگاه قدیمی حالا بازنشسته شده و تجربه سال‌های گذشته را پشت سر گذاشته است؛ کارآگاه جدید در ابتدای مسیر خود قرار دارد و باید پرونده‌های خودش را حل کند. همین تفاوت می‌تواند در ادامه به رابطه‌ای میان تجربه و نسل تازه تبدیل شود.
از سوی دیگر، حضور بهنام تشکر در این فصل نشان می‌دهد «کارآگاه علوی» قرار نیست صرفاً با تکیه بر خاطرات گذشته ادامه پیدا کند. یک مجموعه قدیمی اگر بخواهد همچنان مخاطب داشته باشد، باید بتواند شخصیت‌هایش را با شرایط تازه همراه کند. در فصل سوم، این اتفاق از مسیر انتقال شخصیت به نسل بعدی رقم خورده است.
به همین دلیل، حضور بهنام تشکر را می‌توان یکی از نقاط مهم فصل تازه دانست. او نه جای احمد نجفی را به معنای حذف گذشته گرفته و نه تلاش کرده است همان بازی را تکرار کند، بلکه در قالب شخصیت دیگری از خانواده علوی، مسیر این کارآگاه را ادامه داده است. این تفاوت، شاید مهم‌ترین دلیل برای پذیرفته شدن کارآگاه علوی جدید نزد مخاطب باشد.
در نهایت، موفقیت چنین تغییری، زمانی معنا پیدا می‌کند که مخاطب بعد از چند قسمت، به جای مقایسه دائمی دو بازیگر، شخصیت جدید را به عنوان «کارآگاه علوی» بپذیرد و فصل سوم با طراحی داستانی خود و بازی بهنام تشکر، زمینه چنین اتفاقی را فراهم کرده است.
