توسط : کمال تبریزی دو، سه سال پس از روی آنتن رفتن سریال پرفرازونشیب «سرزمین مادری» که در بخشهایی جزو بهترین سریالهای سالهای اخیر تلویزیون بود و برای پخش کلی آزار را تحمل کرد، با یک درام عاشقانه ـ معمایی بازگشت. منتها این بار پلتفرم را انتخاب کرد تا نشان دهد او هم مثل خیلی از کاربلدها جایی در صداوسیمای فعلی ندارد.
به گزارش «وقت سینما»، «بیعاطفه» نوشته امیرعباس پیام است؛ نویسندهای که او هم سالها در تلویزیون کار کرده است. قصهای که بر اساس علاقه ساختههای اخیر سینما و تلویزیون به نوستالژیبازی، به بازسازی اتفاقاتی از دهه پنجاه پرداخت و داستانش را در رفتوبرگشتهای متوالی از آن مقطع به زمان حال پیوند داد.
با این حال، طراحی خردهقصههای بدون کارکرد دراماتیک مشخص، مثل ماجرای استاد و دانشجوی عاشقش ـ که مشخصاً موضعگیری علیه قضیه «میتو» بود ـ یا دختری که پسران بیوفا را به قتل میرساند ـ آن هم با شکلی از اجرای روایت و صحنه که از میزانسن ایرانی فاصله داشت ـ فقط باعث دور شدن از روایت اصلی و کند شدن ریتم با ایجاد هیجان کاذب شد.
با این حال، «بیعاطفه» توانست تا حدودی در بازروایت نسبتاً شناسنامهدار یک داستان بهشدت دستمالیشده موفق باشد؛ با شخصیتهایی که کنار هم خوب چفت شدند و شاید تا قسمت آخر، هویت برخی از آنها برای بیننده پنهان ماند.
هرچند مشخص نیست این داستان چقدر برای ادامه تولید در فصل دوم کشش دارد.
تبریزی در سریال جدیدش، مبتکرانه و با ریسکپذیری از بازیگران غیرچهرهای هم بهره جست که نتیجه آن امیدوارکننده بود؛ از جمله دانیال خیریخواه در نقش اصلی که پیشتر به عنوان یک بلاگر و بازیگر تئاتر شناخته میشد.
«بیعاطفه» جمعه گذشته به پخش خود در پلتفرم فیلمنت پایان داد و در انتهای قسمت آخر، با چرخش داستانیای که پذیرش آن سخت است، وعده داد فصل دومی هم در کار است.
برای «وقت سینما» بنویسید که آیا «بیعاطفه» ارزش دیدن داشت و منتظر فصل دوم آن نیز خواهید بود یا خیر؟!
.
