توسط : نفیسه معتمدی؛ برنامه «کنسرتینو»؛ فرصتی برای لذت از ذاتِ موسیقی در کنار سینما یکی از هنرهای پرطرفدار و جلب توجه کننده برای مخاطب است. اغلب مردم به خصوص جوانها ساعاتی از روز را به شنیدن موسیقی میگذرانند و خوانندههای مورد علاقهشان به اندازه سلبریتیهای بازیگری برایشان دارای جذابیت است.
بر اساس این اصل از دهههای قبل شبکههای ماهوارهای آن ور آبی به سراغ اجرای برنامههایی از جنس رئالیتیشو و مصاحبه با خوانندگان محبوب رفتهاند که گهگاه جنبه استعدادیابی و رقابت در آنها دیده میشود.
اغلب کارهایی که در این دو دهه از آن ور آبیها از قبیل حمید شبخیز و علیرضا امیرقاسمی دیدهایم ساختار معمولی و مبتنی بر رعایت و فرمت کلاسیک این نوع برنامهها داشتهاند و شاید هم شبخیز به واسطه شبکهدار بودنش و امیرقاسمی هم به غیر از مدیریت تلویزیون به واسطه در دست داشتن بخشی از موسیقی ایران در آن ورآبها در تمام زمینههای مارکتینگ و برگزاری کنسرتها میتوانستند به راحتی بسیاری از خوانندگان پاپ لسآنجلسی را به برنامههایشان بیاورند و در عین حال به گونهای سمپاتیک از آنها سوال و جواب کنند و ابعاد مفرح برنامه را نیز لحاظ کنند.
در «کنسرتینو» با حضور علیرضا عصار به عنوان مجری و گرداننده برنامه شاهد یک استاندارد متفاوت و قابل احترام هستیم که تلاش شده برنامه در عین سرگرمکنندگی دارای نوعی آگاهیبخشی و وجه آموزشی نیز باشد.
عصار در عین اینکه عیار برنامه را با گزیدهگوئی و به جا حرف زدنش ارتقا داده است، در زمینه دعوت از مهمانان هم درست عمل کرده؛ شاید به اعتبار او است که بزرگانی مثل علی زندوکیلی، اشوان، حامی، دارکوب و گروه اوهام به این برنامه آمدهاند.
به بیان بهتر، چیدمانی در برنامه تدارک دیده شده که بیطرفی و نخبهگرایی کاملا محسوس است، چون جنس «کنسرتینو» به گونهای است که نه به مافیای کنسرت برگزار کردن و نه به تهیهکنندگان موسیقی وصل است و این نشان از اصالت و کیفیت این رئالیتیشو دارد.
تقریبا همه آیتمهای «کنسرتینو» از قبیل اجرای زنده، مصاحبه، آواز خواندن، نوازندگی و معرفی استعدادهای جوان درست سر جای خودشان قرار گرفتهاند و اگر تلاش شود بخشی از هنرمندان نسلهای قبل که همچنان در قید حیات هستند – مثل آرش سزاوار، سعید دبیری، جمال وفایی، اکبر آزاد و… – بتوانند در برنامه حضور یابند قطع به یقین جذابیت این برنامه از اینکه هست بیشتر خواهد شد.
«کنسرتینو» با میزبانی علیرضا عصار، تهیهکنندگی محسن خباز و محمد رضا حسینزاده و کارگردانی میلاد رحیمی از طریق پلتفرم «نماوا» در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.
